Engelliler Günü, 1 güne sığdırılarak özel bireylerin günü “kutlanıyor” güya.
Peki ne değişiyor?
İyileşiyorlar mı bu 1 günde?
Ya da kalan 364 gün boyunca hayatlarını kolaylaştıracak hakları yerine mi getiriliyor?
“3 Aralık sizin gününüz” denilerek engelliler üzerinden prim yapanlar, reklam yapanlar, çok istekliymiş gibi gelip fotoğraf çektirip sosyal medyada paylaşanlar… Ertesi gün unutanlar… Yine kaderleriyle baş başa kalan özel bireyler… Yani balkabağı bir günlüğüne arabaya dönüşüyor, ertesi gün yok oluyor.
Hiçbir şeyin farkında olmayan bireyler o gün eğleniyor, gülüyor; kendilerine “lütfedilmiş” bir gün olduğunun bile farkında olmadan…
Bir de şöyle bakalım: Ortopedik engeli olan bireyler var, işitme engeli olan bireyler var.
Tekerlekli sandalyesi olmadığı için dışarı çıkamayanlar; varsa bile uygun olmayan kaldırımlar ve toplu taşıma araçları yüzünden zorluk yaşayanlar…
İşitme cihazı olmadığı için hayatı daha da zorlaşan bireyler…
Bizler, bir gün görünüp ertesi gün ortadan kaybolan yetkililer değil; sorun çözenler istiyoruz.
Bir gün hatırlanmak değil; hayatın her alanında var olabilmek için yaşadığımız problemlerin kalıcı çözüme kavuşturulmasını talep ediyoruz.
Bizim günümüzü kutlamayın, çözüm üretin.
Selma Erarslan Oşlu
